Дзесьці чуў, што эканомія павінна быць эканомнай. І, сапраўды, калі добра падумаць, шкада палить лішнія літры ва ўгоду свайму самалюбства і славалюбства, передвигая сваю Шаноўныя пятую кропку на камфортным канапе з расходам ў 15-18л/100, з бясконцых пагардай пазіраючы зверху з таніраванага наглуха вокны на ўладальніка маленькай Акі, якая спрабуе нясмела уклініцца наперадзе, часта мигая поворотником. Ну, гэта, вядома выключна асабістае меркаванне.

Пра машыну.

Королла з бензінавы впрысковым маторам 4E-FE аб’ёмам 1.3л, 3-х дзвярны леворульный хэтчбэк 1992 года (EE-101), можна за 100 тыс. такую знайсці, а-то і танней, у добрым стане і з прабегам на спідометры няхай нават 200-300 тыс – без розніцы. А калі ў папярэднім кузаве – то ўвогуле тысяч за 60. Хіба гэта шмат? Тым больш што гэта не прабег для такой машыны. Яна пройдзе яшчэ столькі ж без сур’ёзных рамонтаў. Яе прадаюць, як правіла, таму што яна приелась, а не таму, што задушаны насмерць. Расход па трасе пры хуткасці 80-90 (часам з нейтралками) 5,5 л/100. Калі трымаць 120-130 – 6л/100 атрымліваецца. Танней, чым на грамадскім транспарце. Бак аб’ёмам 50 л. Хапала ад Масквы амаль да Валгаграда. Парадавала. У змешаным цыкле у мяне выходзіць не больш за 7-7,5 л/100 зімой (езджу без нерваў, машыну не рву, доўга не грэю). У параўнанні з Скептером (ёсьць яшчэ Скептер вагон, але езджу не часта) бензіну ледзь не ў два разы менш есці. Дазволеная максімальная маса па дакументах – 1550 кг, а сама машына тону важыць, то ёсць, уключаючы вадзіцеля, можна грузіць смела 500кг. Праверана. Па снезе на шипах лезе добра, па гразі – таксама (база кароткая, клиренс 150, можна яшчэ падняць, але хапае). Езджу за вадой на крыніцу, калі УАЗ неахвота заводзіць – на ёй, летам на шипах па ўкатаным гліне пасля дажджу – як па снезе, дарога больш-менш роўная, ўхіл маленькія, не асабліва плавае. На летняй, натуральна, нашмат горш. Некаторыя кажуць: «… Японская васьмёрка гэта …». Ды не, гэта не яна. Месцы больш, чым у ВАЗ 2108 як ззаду, так і спераду. Пра камфорт нават гаварыць не хачу, хоць па параўнанні з іншымі Таёта памерам пабольш (узяць хаця б камри / висту ці той жа скептер, не кажучы ўжо пра краунах), камфортам гэта назваць нельга. Але короллу людзі любяць не за камфорт, а за тое, што грошай машына не просіць. Заводзілі ў любы мароз, бензін 92, але даводзілася лить і 76 – нічога. Угонщиков такія машыны не цікавяць, ДПС – таксама. У мяне такая ўжо трэцяя (а наогул з 100-х королл – чацвёртая), на першай бацька ездзіць, на другі – сваяк і нічога з імі да гэтага часу не робяць. На ўсіх прабег пад 300 тыс, а расход алею – 1л на 10тыс. На самай першай, праворульной з 1.6 маторам я прайшоў 50 тыс. без праблем, нічога не рамантавалі, на іншы, леворульной 1994 года выпуску я праездзіў год і таксама 50 тыс. км. З выдаткаў – калодкі адзін раз, алей, бензін. Зараз езджу на такі леворульной 1992 года выпуску. Яна простая, як песня. Нават Гура няма. Прайшоў толькі 20 тыс. і зноў – толькі масла і стойка стабілізатара – 500 рублёў і паўгадзіны працы. З нагоды бясконцы дыскусіі на прадмет параўнання старых Таёта і свежых ВАЗов магу сказаць наступнае. За 15 гадоў было іх усялякіх больш за 10 штук (капейкі, чацвёркі, сямёркі, нівы, дзевяткі-восемерки-99е, усіх не памятаю, але 10-кі дакладна не было, бо своечасова ачуняць, пра Волгу забыўся – але яе туды ж) , але ў гэтым зноў жа плюс – вопыт па рамонце. Адзінае, што з нашага аўтапрама сапраўды лічу сур’ёзным – гэта УАЗ. АЛЕ: толькі для вёскі і не на кожны дзень. Там ён проста незаменны. Былі іншамаркі і іншых еўрапейскіх (і не вельмі) марак (называць не буду, каб не пакрыўдзіць гаспадароў, так як на сайце не толькі ўладальнікі японок), але, як паказаў вопыт эксплуатацыі, па суадносінах выдаткаваных рублёў да пройдзены кіламетраў і па надзейнасці – короллы па-за канкурэнцыяй. І ў зняволенні хачу асабліва адзначыць, што гэта толькі маё асабістае меркаванне, у аснове якога ляжаць толькі голыя факты. І асабіста для мяне такая машына – добры варыянт. Напэўна, ёсць яшчэ машыны, адпаведныя і праўзыходнае короллу па ўсіх вышэйпералічаных пунктах, але я пакуль альтэрнатывы за 100-120 тыс. не знайшоў, ды і, як кажуць, ад дабра дабра не шукаюць.

Так, і яшчэ. У сэрвісах ніколі не абслугоўваўся (толькі як-то гранату мяняў на самай першай королке, хаця можна было і самому).

Жадаю ўсім надзейных і неприхотливых машын.

АПІСАННЕ Камплектацыя:

• Колер кузава: сіні
• Колер салона: шэры
• Камплектацыя кузава: Мятла
• Камплектацыя салона: руль, ручка МКПП, педалі
• Камплектацыя рухавіка: 4 цыліндру, 16 кл., Впрыск EFI, 4E-FE, 1,3 л

Памятаю маё першае ўражанне пра паездку на прадике выказвалася адным словам – параходы …. Вялікі, силный нетаропка.
Тры гады тэрмін не малы і павінен сказаць, што гэтыя тры гады на машыне практычна не адбіліся. Цудоўная вынослівасць і неприхотливость, асабліва гэта тычыцца падвескі. Калі калі-небудзь зазіраў пад чэрава ГАЗ-66, то зразумееш аб чым ідзе гаворка – ламаць то не чаго …

Два моста, чатыры спружыны, чатыры амартызатара і дзесятак ризинок – для нашых дарог лепшага варыянту не знайсці. Але опятьже каму што падабаецца – калі ты аматар тузаючы рулём з боку ў бок обьезжать ямы на дарозе, то купі сабе цалкам і атрымлівай асалоду. І яшчэ адно перавага вялікіх колаў: напэўна з кожным здаралася пакінуць машына каля дома на паркоўцы, а вярнуўшыся пабачыць, што яе подпер якой небудзь дол … б на 412. Масквічоў. Я асабіста не памятаю ні аднаго выпадку, каб я пачаў сыгналізуюць, кідацца ў пошуках шчаслівага ўладальніка гонару айчыннага аўтапрама, я проста пераязджалі праз поребрик і наперад …
Асобна хачу сказаць пра каробцы аўтамат. Працуе надзейна і выразна. І нарпасно кажуць што сапраўдны пазадарожнік павінен быць на механіцы. Я выдатна выбіраўся з любога бруду і ні разу не скарыстаўся Лябёдка. Дарэчы і пры буксіроўцы іншых аўтамабіляў аўтамат таксама вядзе сябе вельмі годна.
Аб поўным прывадзе:
Вялізны плюс Прадика – гэта ўключэнне пярэдняга прывада кнопкай. Дакладней кнопак дзве. Адну трэба націснуць стоячы на месцы (яна ўводзіць у зачапленне рэдуктара пярэдняга моста) і пасля гэтага смела выязджаў на любое бездарожжа або галалёд.Перад чарговы лужей табе трэба проста націснуць на другую кнопку, якая прывядзе ў дзеянне электрычныя муфту колаў і вось табе хвалы 4WD. І занимайсы ты націскам на гэтую кнопку хоць перад кожнай лужей і не застрянеш і салярыі сбережешь литор-другі.Зімой я ўвесь час езджу на поўным прывадзе – так больш бяспечна, асабліва калі галалёд на дарозе ляжыць пятак.
Мінусы – цвёрдая падвеска. Асабліва гэта адчувальна калі наязджаць на перашкода адразу і левым і правым пярэднімі коламі. Удар атрымліваецца даволі моцны, але гэта выдаткі пярэдняга моста.
Рухавік 2LTE вядома просты да неверагоднасьці і гэта значна палягчае яго абслугоўванне, але пры гэтым капрызы да перагрэву. Калі ўжо преспичило табе пракаціцца з хуткасцю 140, то будзь добры – пазіралі на стрэлку тэрмометра. Не сакрэт што і тасолы ў нас паленам і алей не тое, ды і ўзрост у машыны не дзіцячы, так што перагрэць можна махам і тады рухавічка канец. Дарэчы пра канцы – кантрактнай движек каштуе 1400 $, а яго замена 100-150. Пры гэтым на ім свежая турбіна, ППВЦ не які сілкаваўся нашай саляркай і ўсё астатняе навясное амаль у ідэальным стане. Гэта вядома даражэй чым капиталка, але клопату прыбірае масу.
Кузаў:
Вялізны салон, чаго не скажаш ні аб адным з Нисановских пазадарожніка, якія звонку ўдвая больш чым ўнутры.
Сядзенні заслугоўваюць асобнай пахвалы. Замша і навобмацак вельмі прыемная, ды і задніцу па ёй не ерзает. у вадзіцельскае сядзенне як правіла стаіць электрычная рэгуліроўка поясничного аддзела, што значна палягчае жыццё ў далёкіх паездках. Бывае ў вадзіцельскіх седеньяд яшчэ і поддув, але далёка не на ўсіх мадэлях. Памятаю мой захапленне, калі я знайшоў што пад пярэднімі сядзеннямі стаяць амартызатары, а іх жорсткасць наладжваецца на масу цела сидока. Прыкладна як у шарманки ручку круціць і стрелочка позет ўздоўж значэння вагі. Неабходнасць "сидалещных" амартызатараў разумееш калі выязджаць на Проселочную дарогу. Яны выдатна кампенсуюць жорсткасць падвескі. Тым самым японцы забілі двух зайцоў і зад мой уберегли і машына атрымалася сапраўды пазадарожнікаў.
Рамонт:
Запчасткі ёсць усё ў наяўнасці. Кошты на іх натуральна вышэй чым на легкавыя, але ніжэй, чым, напрыклад, на Митсубиси. Акрамя таго мора дубликатных запчасткі, танных і даволі якасных. На разборах гэтыя машыны рэдкасць (гэта трэба моцна пастарацца, каб забіць Прадика на смерць) так што запчасткі прыйдзецца купляць толькі новыя.
ДАІ:
Спыняюць рэдка, бо на такіх машынах як правіла ездзяць "дружыннікі". Ды і ўдзельнікі дарожнага руху, як правіла саступаюць насоўваецца на іх ззаду аўтарытэту (нават фарамі мігаць не прыходзіцца).
Вось у агульным то і ўсе – добрая машына для добрых людзей, да якіх і сябе адносяць.

АПІСАННЕ Камплектацыя:

• Назва камплектацыі: 4WD. турбадызеля
• Колер кузава: шэры
• Колер салона: шэры
• Камплектацыя кузава: Дуга, туманки, парогі