Аўто: Toyota Avensis

Год выпуску: 2001

Рухавік: бензін, 1600 куб. см

Тып кузава: седан

Трансмісія: механічная

Прывад: пярэдні

Тэрмін валодання: 6 мес

Расход паліва: 10

Сардэчна ўсім, хацелася б напісаць і пра свайго авенсиса, купіў падлогу гады таму, доўга парился на рахунак машыны не мог вызначыцца нават з маркай, выбіраў паміж меганом2, лансером9, гольфом4, авесисом, усе машыны прыкладна ў адзін цэнавай диапозон 300к-30к але розных гадоў 2000-2005, у выніку выбар паў на авенсис 2001 года, знешне з усіх гэтых машын авенсис мне падабаўся больш за ўсіх, магчыма настальшия па батиной Карына я, асноўным жа плюсам стала ремонтопригодность аўто, просты як 3 капейкі ….

Дык вось, з якімі праблемамі прыйшлося сталкнуться, а да купляў з 2 касякамі, патрабавала замена креставина рулявога вала і стойкі стабализаторов, креставина 250-300р, стойкі пара памыямі CTR фірма, але магу памыляцца 600р або каля таго, пра стойкі стабілізатара магу сказаць што гэта паходу расходнай матэрыял, поскоку на дыягностыкі праз пол года яны зноў патрабуюць замены.

Матор не магутны, 110 коней для горада хапае ды і па трасе больш за 150 не езджу, хто што гаворыць па выдаткі, магу не пагадзіцца з людзьмі хто піша што па горадзе расход 8 літраў, поўная брахні, па горадзе аўто есць 9,5-10л не ганяюць, ды і аўто не рассполагает да гонках, зімой 11,5 л, траса 6,5-7л, па дынаміцы разгону аўто прайграе ўсім з пералічаных вышэй аўто (у знаёмых Меган і лансэрамі ёсць, ну на рахунак гольфа не ведаю але думаю уступлю лягчэй ён), магчыма за амаль 10 гадоў частка коней разбегліся кудато так жа аўто прайграе і ваз 2112 з маторам 1,5 16 клапана, праверана асабіста (у брата 12 была)

У астатнім жа аўто лічу дыхтоўныя, ідзе мякка, праўда шумка не асабліва добрая, тармазы вышэй усялякіх пахвал, яшчэ мінус на мой погляд блізкае рассположение педалей газу і тармазы, але па звычцы потым усё Гуд, каробка таксама радуе, Перэса з авенсиса на лансэрамі, з’яўляецца пачуццё што як быццам на трактар сеў, палукашкі не ў якое параўнанне не ідзе

Асноўны вяршнік гэта жер алею ў мяне прыкладна 0,8 л на 1000км, карацей шалёны расход на мой погляд, за зіму ушатал стойкі, але не извесно скок на іх ездзіў папярэдні гаспадар таму купіў і ўжо змяніў наступнае: стойкі па коле перад паставіў Манро цэннік не памятаю, зад боджи 3500р штука, усе фільтра па цэнах не памятаю за кожны не больш за 500р дакладна накшталт, стойкі стабілізатара, сьвечкі 500р 4 штукі, алей, у выніку за запчасткі аддаў, не лічу масла 13500р, ды і яшчэ да гэтага стаялі алейныя стойкі, зараз паставіў газ, па мне дак лепей алей, поскоку зараз былой мяккасьці не адчуваецца, па стыку асфальту едзеш як на табурэтцы ….. так жа ў адной з паездак загарэўся значок ABS, справа была зімой уваходзіў у паварот, заклініла задняе правае кола, панесла ў заносу але скіраваць, наперад машына не едзе, разагнаўся задам, дзіўна чаму але паехала рэзка па тармазах калодкі отжало, да дамы ехаў моцна не тармозячы, у выніку мой вяршнік не прасачыць за тармазнымі калодкамі заднімі, а дакладней нават не глядзеў , былі сустрэўся пад край, пад замену цыліндр 500р і калодкі 800р накшталт, змяняецца ўсе элементарна ….

Ща езжу радуюся, усё памяняць, усё працуе, песня проста … ніколі не пісаў артыкулаў вось першая строга не судзіце, па мераюць напісання артыкула кідацца з тэмы ў тэмы пра тое да яе ўспамінаецца ўсё паціху, што яшчэ напружвае гэта як у машыну 2001г можна было ўпіхнуць касетный мафон, хаця б дыскі чтоли впихнули ….. наогул не ведаю станоўчы ці водгук, але машынай задаволены

кіраваць марай так сказаць)

Мая машына дастаўляе мне толькі радасць: і прыгожая, і разумная, і не капрызная, і камфортная, за паўтара года толькі планавыя ТА.

На мой погляд, такі тып аўтамабіля найбольш зручны для Масквы, ды й навогул для Расеі: праходнасць годная, а габарыты не вельмі вялікія. У мяне 5-дзвярны мадэль, трехдверки не падабаюцца абсалютна. Муж праўда кажа, што мая машына – чыста жаночая, але глядзіцца ён у ёй зусім не дрэнна, хоць сам не маленькі. Згодная з выказваньнямі, што бензіну шмат есць, але ўсё роўна машына вельмі добрая.

Аўто: Toyota Corolla

Год выпуску: 2001

Рухавік: бензін, 1800 куб.гл, 1ZZ

Тып кузава: седан

Трансмісія: аўтаматычная

Прывад: поўны (4WD)

Тэрмін валодання: з 05.2008

Расход паліва: 6,5-9

Усім прывітаньне!

Вось і прыйшло маё час напісаць водгук аб машыне.

Аўтамабіляў за 20 гадоў было шмат. Ад ВАЗ 21011-21083 да Nissan Patrol, MMC Pajero, у асноўным «праворукие». Але, тут справаздачу аб TOYOTA COROLLA LUXEL 2002 года, 4WD, рухаючыся. 1,8 літры. Прабег 48405 км.

Прадалі Мы (пішу «Мы» таму, што практычна рашэнне аб продажы і куплі аўтамабіляў прымаем з жонкай разам) TOYOTA ESTIMA LUCIDA 1997 года ў пачатку восені. І ўсю зіму кантовались без аўто. Для нашай вялікай сям’і Мяне, жонкі і 4 дачок, «Люська» была самы «сенажаці".

І на Поўдзень смотаться і на прыроду (дачами і загордними віла не абцяжараныя). Увогуле ўжо ў мінулым. Зэканоміць крыху грошай на бензіне і задавальненні пакатацца, у траўні выбіраем час і прымаем рашэнне ехаць у Новасібірск скататься, машынку купіць (з друзьми пабачыцца). Адсеклі варыянты Краснадар, Наварасійск і іншыя каля ляжаць горада дзе можна было ўзяць «безпробежку», якія знаходзіліся недалёка ад Пензы, таму, што любімых аўто жонкі там не было ці пад заказ. Купля з аўкцыёну не задаволіла тэрмінамі, паездка ць Владик тым больш, усё ўпіраецца ў часовай прамежак. Разглядалі і былі накіраваны на любімую жонкай аўтамабіль Nissan Bluebird або Nissan Priemera (мне шчыра было ўсё роўна што браць, зусім у мяне была арыентоўка па фінансах). Паглядзелі інэт, як і належыць разгледзелі варыянты, пачыталі водгукі. І вось ўзялі квіткі цягніком да Москоу, і самалётам да Новосиба. Даляцелі нармальна, у сераду да вечара былі ў аэрапорце. Не лічачы п’янага дебоша «маладняку» ў самалёце і «маханием» крылаў самалёта ў палёце ўсё ОК. Дарэчы зручная паслуга замовіць таксі з самалёта. Сустрэў нас таксер. Дарэчы яму рэспект і ўважуха. Папярэдне замовілі нумар у гатэлі. Але засцерагаючыся тых, хто хоча погнатся за таннасць. Не раю. Нумар 700 рублёў. у дзень, але аказалася звычайны нумар са здачай на суткі, у энту «гасцініцу", могуць заявіць у два гадзіны ночы маладыя «трусік і крольчихи» на «час» і сапсаваць вам ўвесь сон. Але такія выдаткі абумоўліваецца – адсутнасці нумароў на той прамежак часу. Зручнасць якое адчулі на раніцу, прайшлі 200 метраў і вось аўтарынак. Ведаючы памер аўтарынку не па наслышке (займаўся перагоне з Владика, Новосиба, Новороссийка, Хабары па ўсёй краіне), жонку пераканаў – спачатку паснедаць, думаю што натуральная патрэба ў 8.00 раніцы – пачатак нашага пошуку. Ведаючы прынцып выбару машыны жанчынай і асабліва сваёй жонкі (дарэчы разьвею міф што жанчына за рулём – гэта дрэнна. Нічога падобнага, Яна ў мяне за рулём ужо 18 гадоў, і кола памяняць, і бензін заправіцца палівам, і масла памяняць … натуральна што ведае теоритически … эт наконт алей памяняць. Але скажу што водзіць аўто – амаль профі.). І вось пачаўся наш абыход тэрыторыі. Немцы дайшлі толькі да Масквы, мы ў гэты дзень змаглі дайсці толькі да 18 шэрагу. А іх там …. е-прст .. шэрагаў. Слова «пошук» да нашаму блукання па аўтарынку не падыходзіў. Глядзелі спачатку на марку аўто, потым ужо на кошт. Натуральна што глядзелі пераважна Nissan Примьеру. Але не было іх. Ваапче. Дайшлі да 6 шэрагу мне ў вочы врисовались автомобильчики … TOYOTA ALLION, COROLLA, PREMIO. Узяўшы пошукі ў свае рукі, мы падышлі да машынку і я прапанаваў ёй проста пасядзець у аўто. (Старыя звычкі прадаўца ні чым не выведешь, нават на ўласнай жонцы спрацоўвае). І першая аўто ў якой яна пагадзілася пасядзець TOYOTA COROLLA LUXEL (дадзены момант прашу не выпускаць з ўвазе.) Потым Алиончик. Як гэта не дзіўна – нічога дрэнна Я не пачуў ад нее.Что падкупіў яе ў аўто велюрый салон. Ўдавацца ў тэхнічныя падрабязнасці Я не стаў, ды і прадаўца стамляць не паляванне было. Хоць Дзякуй яму што вытрымка з раніцы была адменена. Але ў жонкі спрацаваў стэрэатып «толькі Нісан». Пайшлі далей … Пасядзелі па шляху ў Лаурелькины, Марка, Цэдрык. Але усё ўпіраецца ў памеры і разнастайнасць рухавікоў (неона, шмионы) і не велюровый салон. Па шляху глядзелі Нісан Бэз (усе ж такі чым то яна падкупляў, настальгія па Люське) Наогул усё што было па шляху глядзелі ўсё. Нават Мазды RX6 разглядалі як запасны варыянт, але тут жа водмелі ў сувязі з вялікай переборкой паміж заднімі сядзеннямі (Вялікая Мая сям’я нават па частках не змяшчаецца) расчараваўся па шляху ў Wil VS. Харошая Хайтек – але не для мяне (думаў думка – стар напэўна для такіх машын) разглядаў MMC Airtrek але для такога аўто не 4ВезДе спрэс забівалі думку аб красовер і сіні колер аўто і натуральна салон не велюр – адбіў ахвоту думаць аб такім варыянце. На 14 або 15 шэрагу сустрэлі Примьеру і побач блюберд. Ура! Думаю ну ўсё пара адкрываць шампанскае, біць у там-тамы, скакаць танец Святога Віта! Але зоркае вока Жонкі угледзеў «развалу» колы. Прычым самае для яе забойчыя на адным аўто левае задняе, на іншым аўто правае задняе. Мой вердыкт – заднія ступіцах былі ушатаны. Пасядзела ў Примьере, потым у Блюберде – вынесла рэзюмэ «расчараваў мяне Нісан, Я чакала ад яго большага» (скажу што ў машынка яна пакатацца ць усялякіх і пачуццё зручна і прыгожа ў яе ёсць). Довады былі такія – салон не велюр, крывыя колы, пасадка для жанчыны ростам 165 см не зручна, і г.д. Не пытайцеся мяне, што, як і навошта. У Жанчыны гэта ўнутраная пачуццё, якое не паддаецца логікі і асэнсавання. Проста не спадабалася. Адзінае што падкупляў цана. Примьера 2002-2004 гады за 320-350 рублёў. Укладваліся. Але так як машыну бралі для яе – няма так няма. Шампанскае маё накрыліся медным тазам. . Хутка праскочым да канца рынку праз шэраг. Падышлі да Приусу з гібрыдам. Усё б нічога – АЛЕ! Пры пераключэньні аўтамата з D ў N і P пры заведзенай рухавіку – адбывалася пераключэнне ад бензіну на акумулятар і затрымка складала больш за 3 сек. Мяне гэта насцярожыла. Скажу што таксама ўнутранае пачуццё (машыны рамантуюць даўно і да машыны падыходжу калі ёсць пачуццё што зраблю тое бяруся, калі няма ўнутранай ўпэўненасці то не бяруся, не ад непісьменнасьці проста не бяруся). Увогуле сышлі ні з чым. Увечары сустрэліся з сябрамі попили піва, паесці. Ляглі спаць. Размоваў аб тым якую аўто браць – не было. Наступіла пятніцу. Раніцай пайшлі на рынак, папярэдне паснедаць. З цвёрдай упэўненасцю, што Сёння на машыне дадому ці дадому на цягніку. Першая машынка каля якой быў прадавец 2002 Toyota Corolla G 1,5 рухаючыся. Цана 370 рупий. І колер і велюр салон. Але напружвала цана. Ўгледзелі Нісан скайлан 2001 цана вядома мяне напружвала, і сямейны бюджэт мог мне паказаць «Фігу». Скажу Вам шчыра калі б не адно АЛЕ (пракаціліся па рынку жонка сказала "на такі машыне больш за 60 секунд двигатся з хуткасцю 60 км у гадзіну не магчыма!"), Ведаючы яе характар ваджэння я зразумеў што або мне працаваць на адны штрафы за перавышэнне і змену покрывак або прывесці довад больш важкі для адмовы ў куплі аўто. Душа скреблась ў мозг і пераконвала што вось твая мара, вазьмі і не думай, больш хуткасць больш адрэналіну! Але думка пра дзяцей мяне спусціў на зямлю. І сказаў «Калі Мы прыедзем на такім аўто тое, што скажуць нашы начальнікі гледзячы на нашу шматдзетную сям’ю якая нічога не бярэ ў дзяржавы і катаецца на спорце! Калі ты працуеш бухгалтарам а я начальнікам вытворчасці »Увогуле Скай мы пакінулі для пакупкі на наступны этап, але не далей чым на год-два. МЫ ў ступар!

І як гаворыцца ў лепшых кнігах – Калі нічога не атрымліваецца вернемся да пачатку свайго шляху і пачну спачатку. Мы вярнуліся да нашых TOYOTкам. Алиону, прэміі, і королле. Продиффелировали паміж машынкамі, паляпаў дзвярыма, паглядзеўшы што заднія дзьверы ў алионе і прэміі пры адкрыцці патрабуюць шмат прасторы (а ў нас дзеці 6 і 8, 14, 20 гадоў) тое ці забітыя дзверы пра якія стаяць побач або поцарапаные (магчыма што гэта прадузятасць) крыху ахаладзіць мой запал і рухавік 1,5 для такога апарат малавата і задаў адзін, але вельмі немалаважны пытанне (а з блакітнымі пугвацами ёсць?) «а 4WD ёсць?» Прадавец (калі чытаеш даруй візітоўку куды тваю заныкал) – а вось короллка, Вы ў яе ў першую садзіліся!. Я афігеў. Жонка накіравалася да Luxel-цы. Паглядзеўшы бліжэй, пасядзела на задніх сядзеннях (там подлокотник з подстаканниками, і адкрываюцца сядзеннямі). Потым за руль. Увогуле я адчуў што Жонка стала присматриватся да машыны больш дэталёва. Яна высветліла для Сябе што для Coroll-ы з надпісам Luxel – гэта поўны фарш, круцей толькі яхта Беразоўскага. Я агледзеў рухавік (1,8 – проста изЮмительно!) Чысты, без подтеков. Наогул тэхнічна машынка спадабалася.

Добры, харошы – аўтамабіль. Жонка облазила салон, пооткрывав кучу ящичков, подлокотников, люстэрка ў солнцеотбойнике. Сказала жаданую фразу – "Мне падабаецца!» («Уматная машына"). Прадавец – пракаціў па рынку, і па законах жанру Гандаль! Ну тут проста і даступна. Пачатковы кошт 370. Жонка сказала коратка «Шматдзетным зніжка – 350». Прадавец – ОК. Так, магчыма хтосьці скажа можна было і яшчэ танней і пр. .. але ёсць рэальны кошт, за рэальную машыну, трэба трымаць баланс. Не люблю калі пачынаюць «выжуливать», і сабе не дазваляю. Калі ёсць вяршнік і я іх бачу, кажу пра гэта прадаўцу. мы пайшлі афармляць. Аформілі хутка. Купілі – трос 5 метраў, аптэчцы, набор отверток, набор ключоў, знакі аварики, засцерагальнікі, і лямпачкі. Выехалі з рынку, заправіцца палівам, заскочили ў гатэль і на выезд з горада. Змену масла і декстрона, пераробка Navi – вырашыў зрабіць дома, яно як тое прадвяшчала ніякага знаёмства з машынай. Пачатак нашага падарожжа ў Пензу пачалося роўна ў 12.00 па поўдня ў пятніцу. Ехаць нам трэба было 2997 км. На Одометре 48405 км (мне здаецца гэта прабег рэальны, знайшоў лот на аўкцыёне на гэтую машынку, бамажка ляжала ў бардак і па ёй дадзены аўто прабіваўся на аўкцыёне).

Увогуле пра паездку напішу не шмат ……… Схадзіце вазьмеце што нітку папіць засталося крыху .

Ну дык вось. Даехалі да Омская да 5 раніцы да суботы. Пры гэтым вырашылі скараціць шлях праз???? праехаўшы раздаўбай 200 км за 4 гадзіны. Лепш бы праз Цюмень рвануў. Сярэдняя хуткасць па трасе – асфальце 100-110. Але дзіўную асаблівасць адчула жонка – пасля 120 -130 – у машыны з’яўляюцца дадатковыя «конік» і яна «выстреливает». Увогуле машынка штурхае Вас на «перавышэнне» хуткасці. Але гэта траса, ДПС, радары .. Дарогу трымае добра, на цвёрдую 4. Бакавы вецер трохі машынку сдувают (вага -1180 пры 130 конях) – легковата. Пераначаваць побач з якім то кемпінгаў. Нязручнасць адчулі калі не расклалі пярэднія сядзення да канца. Але машына не для таго што бы ў ёй спаць. Жонка легла на заднім сядзенні, я ў позе зародак на пярэднім. Паспаць 4 гадзіны. Покушамшись. Паехалі далей. Даехалі да Чалябінска. Перакусіць. Паскакаў да Уфы. Перад Уфой далі спідометр паляжаць у максималке – прыемная дрыжыкі адрэналіну прабегла па целе. Паглядзеў пад Уфой стары тупой развод. Суцэльная, трактар, і чаргу. На паваротах ДПС-нікі. Успомніў 90-я, чарга і па талонах. Суцэльную перасякалі у каго былі талёны ў выглядзе мігаць синявок і ў каго не было мигалок але былі папяровыя талоны. Увогуле ехаў 2 км каля гадзіны. Нервы былі спакойныя, бо ў каго праўда той і мацней. А Я сябе адчуваў выдатна. Атрымліваў задавальненне ад ваджэння Luxel-кі. Руль у меру чуткім, і без кампрамісаў. Педаль газу – з запасам. Ацяпленне і облединение – у норме. Лючок бензабака мае спецыяльныя трымальнікі для крышкі гарлавіны бака, што б крышку не страціць яна вешае на лючок. Эт давялося обьяснять запраўшчыка каля Уфы. Пасадка – наладжваецца. Але чалавечае цела мае ўласцівасць прывыкаць, а ад привыкания атрымліваюцца «пролежни-затикатели». Увогуле покатавшиссь па горадзе і па трасе – для кожнага стылю, і адлегласці свая настройка. Нязручнасці ў пасадкі не ущутил. Рост 174 см. Жонка 165 – сядзіць высока і далёка глядзіць. Скаргаў не паступала.

Спынялі толькі на:???? пасадзе спыталі як самоувствие (ехалі ў 1 гадзіну ночы); пад Уфой – звычайная праверка дакументаў (калі ясьце з кім то – то я практычна не спыняюць – бо гэта сведка). І кажаце цвёрдым, упэўненым голасам. Паважайце свайго – «ворага». Але без «борзоты» і наездаў, тыпу я ведаю ўсе свае правы і Вашы абавязкі. Кранты – закрыюць на доўга. Пасля Уфы сустрэліся з Скайланом з транзітам з новосиба. Хлопец гнаў адзін і нейкі час абгон рабілі ў двоем, наогул можна сказаць дапамагалі адзін аднаму. Але доўга з ім гнаць не мог, прырода паклікала на сустрэчу з выдатным, ды і яго 2,5 літра і спорт, ды і машынку Я гнаў для Муж і жонка, хоць яна была не супраць пракоціцца з ветерком. Увогуле без ніякіх праблем даехалі да Кузнецк да 5 раніцы нядзелю. Да дому заставалася 120 км. Вырашылі ўсё ж такі сомкнуть глазюки.

Паспаць 3 гадзіны. І да 10 гадзін раніцы – былі дома.

Вынік: 2997 км = 34 гадзіны

Расход вагаўся ад запраўкі да запраўкі. Сярэдні склаў -5,9 – 6,4 літра.

Бодяжил 50%-Аи92 і 50%-Аи95. Чаму? Які нітку але апынецца не такім болезенным для машыны.

Выдаткі на дастаўку

1. Квіткі цягнік да Москоу – 1500 р.

2. Квіткі самалёт да Новосиба – 15000 р.

3. Жэрці, спаць, гасцініца – 3500 р.

4. Афармленне, і інш. дробязь – 3000 р.

5. Бензін – 6000р.

6. Ежа – 3000 р.

Разам:

- Аўта – 350

- Выдаткі – 32

Абышлася мне машына ў 382 рублёў … і куча успамінаў і задавальненне, кароткі з жонкай правялі адпачынак.

Па прыезду замяніў: алей, декстрон-4, ваду ў омыватели.

Вельмі спадабалася абарона рухавіка ад бруду. Прыехалі і рухавік быў рэальна чысты (не лічачы пылу).

Цяпер на одометре 62400.

Скатались ў Навачэбаксарск два разы і па горадзе жонка гойдайся ды і я ёй дапамагаю.

Замянілі пярэднія тармазныя накладкі. Навошта? Калі зняў – задаў сабе гэтае пытанне "Навошта». Але памяняў на «????». Старыя (калі можна іх назваць старымі) паклаў як заўсёды "на ўсялякі выпадак". Заднія ў норме астатак 80%. Счас рыхтуюся мяняць зноў алей. За 2 месяцы 7-9 тысч – алей меняйть … Адарваў мацаванне ручнога тормазу на задняй балку. Забываюць што не на MMC Pajero. Бардзюры мабыць для таго, што на іх не заязджаць. Мусіць зробленыя для падзелу праезнай часткі ад пешаходаў.

Пакуль не замяніў Navi. Проста нехватает часу. Буду мяняць стойкі на Kubu. Ну люблю я іх.

Вельмі зручныя кармашки паміж пярэднімі сядзеннямі і тэлефон і бутэлечкі для папіць ўмяшчаецца. Заднія рамяні бяспекі – дзецям падабаюцца! Чаму? Пакуль не прышпіленым – я не еду, інакш крык і гам. А зашпількі зручныя – нават дзеці і тыя адразу разабраліся ў якой куды пхать.

Пісаць што ў ёй супер а што дрэнна? Наврядли обьективно змагу гэта зрабіць. Скажу ТАК – жонкі і МЯНЕ зручна і практычным.

Дызайн аўто – ты можаш быць бухгалтарам, ці нам. Дырэктара, кладаўшчыком і г.д. машына па сваёй авторитетнос ці, іміджу, «класавай прыналежнасці» – падыходзіць да ўсіх. Не важна якой у цябе заробак. Яе дызайн хавае або павышае ў тваіх і чужых вачах твой рэйтынге даходаў («статус»).

Станоўчыя эмоцыі выклікаў АКПП. Дакладней яго пераключэнне. У выглядзе Типтроника. Пераключэнне мяккае і зручны. Само АКПП працуе без нараканняў. Па горадзе катаецца на «тройцы». Вышэй 80 не разгонишся – няма дзе. Дынаміка добрая, нават гружаны.

Унутраная прастора – твой свет у якім табе камфортна (так як гэта мой справаздачу – значыць МОЙ) гэта маё – асабістая прастора.

Багажнік даволі такі ўмяшчальным. Па працы часам даводзілася перавозіць доўгае ці обьемное. Ўмяшчаецца. Але і запоўніць непатрэбнымі рэчамі даволі такі хутка і без праблем.

Расход па горадзе 8-10 літраў. Усё залежыць ад стылю язды. ГУР – адмяніць, разварот – 5 з капейкамі метраў – больш чым дастаткова.

Натуральна што 4ВезДе – гэта не блякаваньне. Але гребет па гразі будзь здаровы. З джыпаў вядома не параўнаць, але «Каліна» выцягвалі нават рухавік не напружвае. Пры вывешаных па дыяганалі колы – круцяцца тыя што посвободней. Але ў гразі адчуваеш сябе больш упэўнена. Але не наглеть! «… Тым далей ісці за трактарам .."

Невялікія раздражнення з’яўляюцца ад шумоизоляции. Рухавік шумноват. Але шэсць калонак затыкае пабочныя шумы. Усталяваны «НАФИГАТОР» – пакуль не працуе, думаю што куплю да яго прымочкі, што б глядзець TV, DVD. Слухаю пакуль толькі музыку. Двурежимная подстветка дошкі прыбораў – зручна. Утрымліваць кнопку одометра і адбываецца пераключэнне. Няма функцыі пры выключэнні машыны – выключэнне фараў. Автозакрывание шкло. Не пішу???? не уседасьведчаных што гэта такое.

Нядаўна жонка трапіла пад град! Сапраўдны град – курынае яйка. Исколошматило ўсю дах. Прыехала жонка засмучаная – дах ць вмятинках. Латалі не буду. Расколін у фарбе няма, а псаваць завадскую фарбу не хочацца. Калі што раптам пры продажы – што ёсць тое ёсць. А калі фарбаваць – то падумае што «перевертыш».

Раіць катэгарычна – Бярыце ТОЛЬКІ Toyota, не буду. Кожная машына павінна мець свайго пакупніка. І BB, Supra, Bluebird. Інакш Мы бы ўсё нараджаліся з інкубатар. Думкі, прадстаўлення, і фінансы ва ўсіх розныя – значыць і аўто павінны быць ва ўсіх розныя.

Вось такія – пірагі. Дзякуй тым хто дачытаўшы да канца.

P.S. Фота выкласці неможу. Жонка укатила па гасцям.

АПІСАННЕ Камплектацыя:

• Назва камплектацыі: Luxel
• Колер кузава: Срэбра
• Колер салона: велюр светлы
• Камплектацыя салона: поўны фарш – "амаль"

Водгук

У цэлым усё вельмі нават прыемна, калі заплюшчыць вочы на даволі вялікі люфт пярэдняй панэлі ў салоне, не гледзячы на тое, што ўсе прыкручаныя.
Пазадарожных здольнасці дадзенага аўто Уражвае не па дзіцячаму, бо еду туды, куды мне трэба, а не дзе дарога ёсць. Натуральна дапамагаюць і деференциал павышанага спрэчкі ў заднім мосце і межосевая блакіроўка і ACTIVE TRC. Ды і для Расейскі умоў, мабыць, іншы альтэрнатывы і няма, таму як PRADO і ёсць на сённяшні дзень самы "неубиваемый" пазадарожнік для ўсіх выпадкаў жыцця.
Увогуле, машына тое, што трэба.

АПІСАННЕ Камплектацыя:

• Назва камплектацыі: TZ
• Колер кузава: перламутру
• Колер салона: карычневы
• Камплектацыя кузава: дэкаратыўны кенгурин, поўны камплект ветровиков, усё, што дае TZ
• Камплектацыя салона: Full Option, акрамя скуры
• Камплектацыя хадавой часткі: ABS, TRC, LSD мост
• Камплектацыя рухавіка: 5VZ-FE, V6 Four Cam, 24Valve